Pomatostomus temporalis, ye una especie d'ave Passeriformes, perteneciente a la familia Pomatostomidae, del xéneru Pomatostomus.[1]
Ye una especie que s'alcuentra n'Australia y Nueva Guinea.[2]
Pomatostomus temporalis, ye una especie d'ave Passeriformes, perteneciente a la familia Pomatostomidae, del xéneru Pomatostomus.
Pomatostomus temporalis[1] és una espècie d'ocell de la família dels pomatostòmids que habita en boscos d'eucaliptus de la meitat nord d'Austràlia i el sud de Nova Guinea.
Pomatostomus temporalis és una espècie d'ocell de la família dels pomatostòmids que habita en boscos d'eucaliptus de la meitat nord d'Austràlia i el sud de Nova Guinea.
Aderyn a rhywogaeth o adar yw Preblyn corunllwyd (sy'n enw gwrywaidd; enw lluosog: preblynnod corunllwyd) a adnabyddir hefyd gyda'i enw gwyddonol Pomatostomus temporalis; yr enw Saesneg arno yw Grey-crowned babbler. Mae'n perthyn i deulu'r Preblynnod (Lladin: Timaliidae) sydd yn urdd y Passeriformes.[1]
Talfyrir yr enw Lladin yn aml yn P. temporalis, sef enw'r rhywogaeth.[2]
Mae'r preblyn corunllwyd yn perthyn i deulu'r Preblynnod (Lladin: Timaliidae). Dyma rai o aelodau eraill y teulu:
Rhestr Wicidata:
rhywogaeth enw tacson delwedd Preblyn crymanbig bochwinau Pomatorhinus erythrogenys Preblyn crymanbig bron rhibiniog Pomatorhinus ruficollis Preblyn crymanbig cefnwinau Pomatorhinus montanus Preblyn crymanbig India Pomatorhinus horsfieldii Preblyn crymanbig mawr Pomatorhinus hypoleucos Preblyn crymanbig penddu Pomatorhinus ferruginosus Preblyn crymanbig penfrown Pomatorhinus ochraceiceps Preblyn crymanbig penllwyd Pomatorhinus schisticeps Preblyn gylfinhir Pomatorhinus superciliarisAderyn a rhywogaeth o adar yw Preblyn corunllwyd (sy'n enw gwrywaidd; enw lluosog: preblynnod corunllwyd) a adnabyddir hefyd gyda'i enw gwyddonol Pomatostomus temporalis; yr enw Saesneg arno yw Grey-crowned babbler. Mae'n perthyn i deulu'r Preblynnod (Lladin: Timaliidae) sydd yn urdd y Passeriformes.
Talfyrir yr enw Lladin yn aml yn P. temporalis, sef enw'r rhywogaeth.
The grey-crowned babbler (Pomatostomus temporalis) is a species of bird in the family Pomatostomidae. It is found in Australia, Indonesia, and Papua New Guinea. Its natural habitats are temperate forests and subtropical or tropical moist lowland forests.
Two subspecies are recognised within Australia[2][3] and New Guinea.[3]
Pomatostomus temporalis temporalis – This subspecies occurs within Australia in the states of Victoria, eastern Queensland (including Cape York), New South Wales and south-eastern South Australia.[2][3] It is a vagrant or accidental visitor to the Australian Capital Territory.[2] It is also the subspecies believed to occur within New Guinea.[3]
Pomoatostomus temporalis rubeculus – This subspecies occurs in Australia within the states of Western Australia, Northern Territory, western Queensland and a small area of northern South Australia.[2][3]
The breast color is usually used as the distinguishing morphological character between the subspecies, with a creamy white breast grading to mid-grey in P. t. temporalis and a mid to deep rufous brown breast in P. t. rubeculus.[3] Other differences relate to brow coloration, facial bands through the eye, tail length and overall size.[3] A zone of intergradation occurs between the two subspecies in north-central Queensland.[3]
A number of alternate names have been provided for the grey-crowned babbler.
There are numerous lists of threatened fauna from within Australia. The official list of threatened species on the Australian Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999 does not consider the grey-crowned babbler (either as a species or subspecies) to be threatened.
From other sources, the national status of the grey-crowned babbler varies. The eastern subspecies is increasingly being considered threatened, although not by all:
The conservation status of the grey-crowned babbler varies from state to state within Australia. For example:
The key process that has led to the decline of the eastern subspecies of the grey-crowned babbler has been the historic loss and fragmentation of its preferred woodland habitat.[5] Grey-crowned babblers generally have a poor ability to immigrate across unsuitable habitats. As a consequence of fragmentation, breeding success and groups sizes decline. Babbler groups are more susceptible to stochastic events leading to local extinction from a fragment. Once a fragment has lost its population of grey-crowned babblers, natural recolonisation rarely occurs because of the species' poor dispersal ability.[5]
The grey-crowned babbler (Pomatostomus temporalis) is a species of bird in the family Pomatostomidae. It is found in Australia, Indonesia, and Papua New Guinea. Its natural habitats are temperate forests and subtropical or tropical moist lowland forests.
Pomatostomus temporalis, es una especie de ave Passeriformes, perteneciente a la familia Pomatostomidae, del género Pomatostomus.[1]
Vive en Australia y Nueva Guinea.[2]
Pomatostomus temporalis, es una especie de ave Passeriformes, perteneciente a la familia Pomatostomidae, del género Pomatostomus.
Vive en Australia y Nueva Guinea.
Pomatostomus temporalis Pomatostomus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pomatostomidae familian sailkatua dago.
Pomatostomus temporalis Pomatostomus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pomatostomidae familian sailkatua dago.
Naamiopenkoja (Pomatostomus temporalis) eli aiemmalta nimeltään isoaustraliantimali[2] on australientimaleiden heimoon kuuluva varpuslintu.
Naamiopenkojaa tavataan Australiassa, Indonesiassa ja Papua-Uudessa-Guineassa. Lajin on kuvattu olevan paikallisesti yleinen, ja se on luokiteltu elinvoimaiseksi.[1]
Naamiopenkoja (Pomatostomus temporalis) eli aiemmalta nimeltään isoaustraliantimali on australientimaleiden heimoon kuuluva varpuslintu.
Pomatostomus temporalis
Le Pomatostome à calotte grise (Pomatostomus temporalis) est une espèce de passereau de la famille des Pomatostomidae.
On le trouve en Australie, Indonésie et Nouvelle-Guinée.
Il habite les forêts tempérées et les forêts humides tropicales et subtropicales en plaine.
D'après Alan P. Peterson, cette espèce est constituée des sous-espèces suivantes :
Pomatostomus temporalis
Le Pomatostome à calotte grise (Pomatostomus temporalis) est une espèce de passereau de la famille des Pomatostomidae.
Il garrulo testagrigia (Pomatostomus temporalis (Vigors & Horsfield, 1827)) è un uccello passeriforme della famiglia dei Pomatostomidae[2].
Il nome scientifico della specie, temporalis, deriva dal latino e significa "relativo alla tempia", in riferimento alla livrea di questi uccelli.
Misura 23–27 cm di lunghezza, per 60-85 g di peso[3].
Si tratta di uccelli dall'aspetto paffuto e arrotondato, con grossa testa allungata che sembra incassata direttamente nel torso, becco falciforme lungo e lievemente ricurvo verso il basso, zampe forti e allungate, coda anch'essa piuttosto lunga e a forma di cuneo (che viene in genere portata eretta perpendicolarmente al corpo e lievemente spiegata a bentaglio) ed ali arrotondate.
Il piumaggio (come intuibile dal nome comune) è di color grigio cenere seu fronte, vertice, nuca e parte superiore del dorso, che per il resto (così come le ali) è di colore bruno scuro, il quale tende a scurirsi ancora divenendo caffè-nerastro su remiganti e coda (con quest'ultima che presenta punta delle penne di colore bianco), mentre il ventre ed il sottocoda sono più chiari, ma sempre bruni, con sfumature di color nocciola: le sopracciglia sono spesse e di colore bianco puro, così come dello stesso colore sono la gola ed il petto. Dai lati del becco parte una mbanda bruno-nerastra che raggiunge gli occhi formando una mascherina, li oltrepassa e va a congiungersi col grigio della nuca, separando il bianco del sopracciglio da quello della gola.
Il becco è di colore nero-bluastro superiormente e grigio-avorio inferiormente, mentre le zampe sono nerastre e gli occhi sono di colore bianco-grigiastro.
Si tratta di uccelli dalle abitudini di vita essenzialmente diurne, che passano la giornata in prevalenza fra i rami di cespugli ed alberi bassi, passando meno tempo al suolo rispetto agli altri garruli: i garruli testagrigia, seppur in grado di volare, tendono a farlo piuttosto raramente, muovendosi perlopiù camminando o saltellando fra i rami ed involandosi solo in caso di estrema necessità (pericolo incombente, preda in fuga). Questi animali sono piuttosto sociali e vengono generalmente osservati in gruppetti familiari, che contano fino a una quindicina di individui: molto chiassosi, i vari membri di un gruppo (generalmente costituito da una coppia riproduttiva con giovani di più covate precedenti) si tengono in costante contatto vocale fra loro, emettendo gracchianti versi bitonali o altri richiami secchi paragonati all'abbaiare o al guaire di un cucciolo di cane (non a caso la specie è nota in inglese australiano coi nomi di dog-bird, "uccello cane" o barking-bird, "uccello che abbaia"), non di rado ingaggiando duetti fra loro, coi maschi che intonano la nota iniziale e le femmine che rispondono con quella seguente[4]. Verso sera, i gruppi si ritirano a riposare assieme su grossi nidi fra gli alberi.
La dieta del garrulo testagrigia è essenzialmente insettivora. Questi uccelli utilizzano il lungo becco forte e ricurvo per sondare il terreno o per spostare sassoli,i e detriti, al fine di mettere a nudo le proprie prede (in prevalenza cavallette e cimici): il becco può essere utilizzato anche per frugare nei buchi del legno dei tronchi, per estrarre larve e curculionidi. Più sporadicamente, questi uccelli si nutrono anche di frutta, bacche e granaglie.
Questi uccelli sembrerebbero in grado di riprodursi durante tutto l'arco dell'anno, con picchi delle deposizioni fra dicembre e febbraio nel nord dell'areale ed in luglio-febbraio nel centro-sud[3]. Si tratta di uccelli monogami, coi vari membri del gruppo che assistono la coppia in amore durante le varie fasi della riproduzione: in caso di gruppi di grandi dimensioni, possono essere portate avanti due covate l'anno, mentre di norma i garruli testagrigia ne portano avanti una sola.
Il nido, piuttosto voluminoso e grossolano, ha forma globosa (con la base d'appoggio più robusta rispetto alla parte superiore) e viene costruito da tutti i membri del gruppo alla biforcazione di un ramo o ancor più frequentemente laddove il tronco lascia partire più ramificazioni, a 4–7 m dal suolo: a tal fine vengono intrecciati rametti per realizzare la parte esterna (che conta rami sporgenti utilizzati per l'atterraggio), mentre la camera di cova viene foderata con fibre vegetali, pelo e piumino.
All'interno del nido vengono deposte 1-3 uova, che le femmine provvedono a covare per circa venti giorni (frattanto nutrite dai maschi, che si occupano inoltre di tenere d'occhio i dintorni), al termine dei quali schiudono pulli ciechi ed implumi: essi vengono imbeccati e accuditi da tutti i membri del gruppo ed in tal modo sono in grado d'involarsi a circa tre settimane dalla schiusa, sebbene rimangano presso il nido ancora per mesi prima di allontanarsene in maniera definitiva e disperdersi.
Il garrulo testagrigia è diffuso in un'ampia porzione dell'Australia settentrionale e centrale (dal nord del Gascoyne attraverso un'ampia fascia costiera fino a Sydney, spingendosi nell'interno fino ad Alice Springs: esemplari isolatii in dispersione giungono fino a Canberra e al nord del Victoria[3]. Questa specie è inoltre presente nella zona costiera meridionale della Nuova Guinea, a sud del Fly River.
L'habitat di questi uccelli è rappresentato dalla boscaglia aperta a predominanza di eucalipto, con presenza di una buona copertura di sottobosco e di aree erbose e cespugliose.
Se ne riconoscono due sottospecie[2]:
Alcuni autori riconoscerebbero inoltre le sottospecie strepitans della Nuova Guinea, cornwalli della penisola di Capo York, trivirgatus delle coste sud-orientali e tregellasi della parte centro-orientale dell'areale (sinonimizzate con la nominale), nigrescens dell'estremità occidentale dell'areale, intermedius della parte centrale interna dell'areale, bamba di Melville Island, brownei della terra di Arnhem e mountfordae di Groote Eylandt (sinonimizzate con rubeculus)[3].
Le due sottospecie rappresentano secondo alcuni due specie a sé stanti, in quanto tendono a non ibridarsi e possiedono una certa divergenza a livello genetico[3]: tuttavia, il fatto che la popolazione globale presenti un gradiente di diminuzione della taglia e di aumento di tonalità bruno-rossiccia del piumaggio in direttrice SE-NW[3]e la scarsa differenza nei richiami delle due sottospecie[4] farebbe propendere gli studiosi a mantenere lo status quo[2].
Il garrulo testagrigia (Pomatostomus temporalis (Vigors & Horsfield, 1827)) è un uccello passeriforme della famiglia dei Pomatostomidae.
De grijskruinbabbelaar (Pomatostomus temporalis) is een vogel uit de familie Pomatostomidae. Deze soort komt voor in Australië en Nieuw-Guinea.
De grijskruinbabbelaar is met een lengte van 29 cm de grootste soort babbelaar in Australië. Hij lijkt op de witbrauwbabbelaar, maar is gemiddeld 9 cm langer. Verder heeft een grijskruinbabbelaar een duidelijkere, bredere witte wenkbrauwstreep en daarboven een grijze kruin (bij de witbrauwbabbelaar smaller wit en een zwarte kruin). De staart is donkerbruin bijna zwart, met een lichte eindband.
Er zijn drie ondersoorten:[2]
De vogel komt voor in vrij droge gebieden met open bos en struiken (scrublands).
De grijskruinbabbelaar heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Het leefgebied van de vogel wordt plaatselijk bedreigd door versnippering (verstedelijking, infrastructuur en intensivering van de landbouw). In de staat Nieuw-Zuid-Wales bijvoorbeeld heeft de nominaat P. t. temporalis (op de rode lijst van de deelstaat) de status kwetsbaar.[3] Echter, het tempo van achteruitgang van de wereldpopulatie ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar) en elders is de vogel nog redelijk algemeen. Om deze redenen staat deze babbelaar als niet bedreigd op de (internationale) Rode Lijst van de IUCN.[1]
Bronnen, noten en/of referentiesDe grijskruinbabbelaar (Pomatostomus temporalis) is een vogel uit de familie Pomatostomidae. Deze soort komt voor in Australië en Nieuw-Guinea.
Stadniak siwogłowy (Pomatostomus temporalis) — gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny stadniaków. Zasiedla Australię i Nową Gwineę.
Wyróżnia się następujące podgatunki[3]:
Zasiedla tereny zadrzewione lub otwarte lasy eukaliptusowe. Preferuje tereny z podszytem z krzewów, trawy, opadłych liści oraz gałęzi. Można go także zaobserwować nieopodal farm, na brzegach ulic i polach golfowych.
Długość ciała wynosi 25-29 cm, masa ciała ok. 80 g. Skrzydło mierzy ok. 11,8 cm[4]. Wierzch ciała szarobrązowy. Długo ogon ciemniejszy, biało zakończony. Wierzch głowy i gardło jasnoszare. Spód ciała rudokasztanowy. Dziób cienki, zagięty. Tęczówki żółte, nogi i stopy szare.
Żyje w grupach 2-12 ptaków. Wszystkie angażują się w lęgi i ochronę terytorium, które ma wielkość 2-53 hektarów; im więcej osobników, tym większe terytorium. Owadożerny, żeruje głównie na ziemi, niekiedy na gałęziach drzew i krzewów. Preferuje drzewa o szorstkiej lub odpadającej korze.[5]
Okres lęgowy trwa od lipca do lutego. Stadniak siwogłowy gniazduje na drzewach, krzewach lub sadzonkach. Każda grupa ptaków, składająca się z lęgowej pary i kilku niegniazdujących osobników, buduje kilka gniazd, używanych również do spania. Mają kształt kopuły z bocznym wejściem. Budulec stanowią gałązki. Stare gniazda są odnawiane i ponownie używane. Wyściółka to trawa, wełna, kora i pióra. W lęgu 2-3 jaja; samica wysiaduje je sama przez ok. 23 dni. Jaja znajdujące się w kolekcji Muzeum Brytyjskiego mają wymiary ok. 2,59-3,07 cm na 1,83-2,03 cm. Ich kremową powierzchnię pokrywają fioletowobrązowe, ciemne wzorki, przypominające sieć włosów[6]. Młode są w pełni opierzone po około 23 dniach od wyklucia. Mogą pozostać w swojej grupie rok, niekiedy nawet 2 lub 3, pomagając przy wyprowadzaniu lęgów (gniazdowanie kooperatywne).
Stadniak siwogłowy (Pomatostomus temporalis) — gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny stadniaków. Zasiedla Australię i Nową Gwineę.
Podgatunki i zasięg występowaniaWyróżnia się następujące podgatunki:
P. t. strepitans (Mayr & Rand, 1935) - południowa Nowa Gwinea P. t. temporalis (Vigors & Horsfield, 1827) - wschodnia i południowo-wschodnia Australia P. t. rubeculus (Gould, 1840) - północno-zachodnia, północna i centralna Australia HabitatZasiedla tereny zadrzewione lub otwarte lasy eukaliptusowe. Preferuje tereny z podszytem z krzewów, trawy, opadłych liści oraz gałęzi. Można go także zaobserwować nieopodal farm, na brzegach ulic i polach golfowych.
MorfologiaDługość ciała wynosi 25-29 cm, masa ciała ok. 80 g. Skrzydło mierzy ok. 11,8 cm. Wierzch ciała szarobrązowy. Długo ogon ciemniejszy, biało zakończony. Wierzch głowy i gardło jasnoszare. Spód ciała rudokasztanowy. Dziób cienki, zagięty. Tęczówki żółte, nogi i stopy szare.
BehawiorŻyje w grupach 2-12 ptaków. Wszystkie angażują się w lęgi i ochronę terytorium, które ma wielkość 2-53 hektarów; im więcej osobników, tym większe terytorium. Owadożerny, żeruje głównie na ziemi, niekiedy na gałęziach drzew i krzewów. Preferuje drzewa o szorstkiej lub odpadającej korze.
LęgiOkres lęgowy trwa od lipca do lutego. Stadniak siwogłowy gniazduje na drzewach, krzewach lub sadzonkach. Każda grupa ptaków, składająca się z lęgowej pary i kilku niegniazdujących osobników, buduje kilka gniazd, używanych również do spania. Mają kształt kopuły z bocznym wejściem. Budulec stanowią gałązki. Stare gniazda są odnawiane i ponownie używane. Wyściółka to trawa, wełna, kora i pióra. W lęgu 2-3 jaja; samica wysiaduje je sama przez ok. 23 dni. Jaja znajdujące się w kolekcji Muzeum Brytyjskiego mają wymiary ok. 2,59-3,07 cm na 1,83-2,03 cm. Ich kremową powierzchnię pokrywają fioletowobrązowe, ciemne wzorki, przypominające sieć włosów. Młode są w pełni opierzone po około 23 dniach od wyklucia. Mogą pozostać w swojej grupie rok, niekiedy nawet 2 lub 3, pomagając przy wyprowadzaniu lęgów (gniazdowanie kooperatywne).
Gråkronad bågnäbb[2] (Pomatostomus temporalis) är en fågel i familjen bågnäbbar inom ordningen tättingar som förekommer i Australien.[3]
Gråkronad bågnäbb delas in i tre underarter:[3]
Arten har ett stort utbredningsområde och en stor population, men tros minska i antal, dock inte tillräckligt kraftigt för att den ska betraktas som hotad.[1] Internationella naturvårdsunionen IUCN kategoriserar därför arten som livskraftig (LC).[1] Världspopulationen har inte uppskattats men den beskrivs som lokalt vanlig.[4][5]
Gråkronad bågnäbb (Pomatostomus temporalis) är en fågel i familjen bågnäbbar inom ordningen tättingar som förekommer i Australien.
Pomatostomus temporalis là một loài chim trong họ Pomatostomidae.[1]
Pomatostomus temporalis là một loài chim trong họ Pomatostomidae.