Wiewiórczak rdzawobrzuchy[4] (Callosciurus erythraeus) – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae)[2], zamieszkujący północno-wschodnie tereny Azji południowej – w znacznym rozmiarze w centralnych i południowych Chinach i kontynentalnej południowej Azji[3]. Introdukowane populacje występują w Japonii[5], Argentynie[2], we Francji, w Holandii i w Belgii. C. erythraeus jest uznawany za gatunek inwazyjny[6].
Naukowcy rozróżniają kilkadziesiąt podgatunków wiewiórki wiewiórczak rdzawobrzuchy[2]:
Powyższa lista nie jest jednak kompletna, bowiem w Tajlandii, Laosie i w Wietnamie odnotowano wiele nie opisanych form i populacji[3].
Wiewiórczak rdzawobrzuchy jest gryzoniem o średniej wielkości. Długość tułowia (wraz z głową) wynosi 20 cm[7] do 26 cm. Masa ciała dorosłego osobnika to 309-435 g[6], według innych źródeł ok. 272 g[8]. Ogon jest puszysty i ma długość zbliżoną do długości tułowia – 17 do 20 cm[6]. Ubarwienie futra oliwkowo-brązowe w części grzbietowej, a czerwone w części brzusznej. Od ubarwienia siostrzanego gatunku C. notatus odróżnia go brak czarnych lub cielistych pasów wzdłuż boków[7]. Poszczególne populacje oddalone od siebie geograficznie mogą jednak wykazywać znaczne zróżnicowanie ubarwienia[6]. Maksymalną długość życia w niewoli określono na 17 lat[8].
Wymiary anatomiczneWiewiórczak rdzawobrzuchy jest wiewiórką o dziennym, nadrzewnym trybie życia[7]. W południowej części Azji jest gatunkiem łowionym na pożywienie[3].
Gatunek występuje w Azji południowo-wschodniej: w Bangladeszu, Kambodży, Chinach, Indiach, Laosie, Malezji, Mjanmie, Wietnamie oraz na Tajwanie. Począwszy od 1930 roku gatunek wielokrotnie implementowano w różnych częściach Japonii[5]. W latach 70. XX wieku introdukowany był w Villa Flandria w Argentynie[2], oraz w Cap d'Antibes koło Antibes we Francji, w 1998 w Holandii, a w 2000 w Belgii. Wiewiórczak rdzawobrzuchy jest uznawany za gatunek inwazyjny[6].
Wiewiórczak rdzawobrzuchy zamieszkuje górskie tereny leśne, ale chętnie występuje też w przyległych do nich obszarach uprawnych[7]. Gatunek występuje w górach na wysokości ponad 3000 m n.p.m.[3], ale w Malezji spotykany jest na wysokości ponad 900 m n.p.m.[7].
Wiewiórczak rdzawobrzuchy (Callosciurus erythraeus) – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae), zamieszkujący północno-wschodnie tereny Azji południowej – w znacznym rozmiarze w centralnych i południowych Chinach i kontynentalnej południowej Azji. Introdukowane populacje występują w Japonii, Argentynie, we Francji, w Holandii i w Belgii. C. erythraeus jest uznawany za gatunek inwazyjny.