dcsimg
Image of dwarf marsh violet
Creatures » » Plants » » Angiosperms » » Viola Family »

Dwarf Marsh Violet

Viola epipsila Ledeb.

Çılpaq bənövşə ( Azerbaijani )

provided by wikipedia AZ

Çılpaq bənövşə (lat. Viola epipsila) - bənövşəkimilər fəsiləsinin bənövşə cinsinə aid bitki növü.

Violoa epipsila 1.JPG

Çılpaq bənövşə çoxillik bitkidir. Hündürlüyü 8-15 sm olur.

Yarpaqları azacıq dairəvidir. Yarpaqların yuxarı hissəsi daha çox hamardır. Çiçəkləri zəif iyli olur və rəngi göyə çalır, ölçüsü isə mahmızla birlikdə 1,5-2 sm olur. May-iyun aylarında çiçəkləyir. Vegetativ yolla çoxalır.[1].

Mühafizə statusu

Geniş yayılmasına baxmayaraq, çılpaq bənövşə Polşanın Qırmızı kitabına salınıb.[2][3].

Mənbə

  1. Władysław Matuszkiewicz. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. — Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. — ISBN 83-01-14439-4.
  2. K. Zarzycki, R. Kaźmierczakowa. Polska Czerwona Księga Roślin. — Kraków: IB PAN, 2001. — ISBN 83-89648-38-5.
  3. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. — Kraków: IB PAN, 2006. — ISBN 83-89648-38-5.
Inula britannica.jpeg İkiləpəlilər ilə əlaqədar bu məqalə qaralama halındadır. Məqaləni redaktə edərək Vikipediyanı zənginləşdirin.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipediya müəllifləri və redaktorları
original
visit source
partner site
wikipedia AZ

Çılpaq bənövşə: Brief Summary ( Azerbaijani )

provided by wikipedia AZ

Çılpaq bənövşə (lat. Viola epipsila) - bənövşəkimilər fəsiləsinin bənövşə cinsinə aid bitki növü.

Violoa epipsila 1.JPG

Çılpaq bənövşə çoxillik bitkidir. Hündürlüyü 8-15 sm olur.

Yarpaqları azacıq dairəvidir. Yarpaqların yuxarı hissəsi daha çox hamardır. Çiçəkləri zəif iyli olur və rəngi göyə çalır, ölçüsü isə mahmızla birlikdə 1,5-2 sm olur. May-iyun aylarında çiçəkləyir. Vegetativ yolla çoxalır..

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipediya müəllifləri və redaktorları
original
visit source
partner site
wikipedia AZ

Violka olysalá ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Violka olysalá (Viola epipsila) je vytrvalá bylina z čeledi violkovité (Violaceae). Listy jsou jednoduché, na bázi srdčité, na vrcholu špičaté až tupé, čepele listů jsou široce vejčité až okrouhle vejčité, na okraji jemně vroubkované až trochu pilovitá. Lodyha se nevytváří, listy jsou pouze v přízemní růžici a jsou většinou jen 2 (na rozdíl od violky bahenní, která jich má nejčastěji 2-6). Na květní stopce jsou 2 listénce, umístěné v horní třetině délky květní stopky (podobná violka bahenní je má v polovině květní stopky nebo ještě níže). Květy jsou nevonné. Přívěsky kališních lístků jsou krátké a zaokrouhlené. Korunní lístky jsou nejčastěji bledě fialové, někdy s bělavým nádechem, ostruha je krátká a celkem silná, také světle fialová. Čnělka je na vrcholu terčovitě rozšířená. Kvete od května do června. Plodem je tobolka. Obrázky viz zde [1]

Rozšíření ve světě

Roste hlavně v severní Evropě, na jih souvisle po Dánsko, severní Německo a Polsko, na západ od Dánska v Evropě zcela chybí. Dále na jih jsou jen ojedinělé lokality, kde je (nebo častěji byla, neboť mnohé už zanikly) glaciálním reliktem. Viola epipsila subsp. epipsila sahá na východ až po střední Sibiř, dále pak roste Viola epipsila subsp. repens, která sahá svým výskytem až do severozápadní části Severní Ameriky. Mapka rozšíření zde [2]

Rozšíření v ČR

V ČR v současnosti už neroste a není jisté, jestli v historické době vůbec rostla. Je herbářově doložena od Leskovce nad Moravicí u Bruntálu z 19. století. Není však jisté, zda herbářové položky nepocházejí z Polska a nebyla k nim připsána špatná lokalita. Dnes s jistotou v severním Polsku. Historický výskyt na sousedním Slovensku je jistý, zbyla zde však poslední lokalita: [3]. Jedná se stejně jako v případě violky bahenní o druh rašelinišť.

Literatura

  • Kirschner J. et Skalický V. (1990) :Viola – In: Hejný S. et Slavík B. (eds.), Květena České republiky, vol. 2. - Praha: Academia, 1990. - p. 394-431 - ISBN 80-200-1089-0
  • Suda J. (2002) :Viola – In: Kubát K. et al. (eds.), Klíč ke květeně České republiky. - Praha: Academia, 2002. - p. 207-214

Externí odkazy

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Violka olysalá: Brief Summary ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Violka olysalá (Viola epipsila) je vytrvalá bylina z čeledi violkovité (Violaceae). Listy jsou jednoduché, na bázi srdčité, na vrcholu špičaté až tupé, čepele listů jsou široce vejčité až okrouhle vejčité, na okraji jemně vroubkované až trochu pilovitá. Lodyha se nevytváří, listy jsou pouze v přízemní růžici a jsou většinou jen 2 (na rozdíl od violky bahenní, která jich má nejčastěji 2-6). Na květní stopce jsou 2 listénce, umístěné v horní třetině délky květní stopky (podobná violka bahenní je má v polovině květní stopky nebo ještě níže). Květy jsou nevonné. Přívěsky kališních lístků jsou krátké a zaokrouhlené. Korunní lístky jsou nejčastěji bledě fialové, někdy s bělavým nádechem, ostruha je krátká a celkem silná, také světle fialová. Čnělka je na vrcholu terčovitě rozšířená. Kvete od května do června. Plodem je tobolka. Obrázky viz zde [1]

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Tørveviol ( Danish )

provided by wikipedia DA

Tørveviol (Viola epipsila), ofte skrevet tørve-viol, er en 5-20 cm høj plante i viol-familien. Arten ligner engviol, men bladene sidder som regel parvis og har stive hår på undersiden. I Danmark er tørveviol sjælden i moser, især på tørvejord.[1]

Kilder og eksterne henvisninger

  1. ^ Signe Frederiksen et al., Dansk flora, 2. udgave, Gyldendal 2012. ISBN 8702112191.


license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia DA

Tørveviol: Brief Summary ( Danish )

provided by wikipedia DA

Tørveviol (Viola epipsila), ofte skrevet tørve-viol, er en 5-20 cm høj plante i viol-familien. Arten ligner engviol, men bladene sidder som regel parvis og har stive hår på undersiden. I Danmark er tørveviol sjælden i moser, især på tørvejord.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia DA

Rohtoviola ( Northern Sami )

provided by wikipedia emerging languages

Rohtoviola (Viola epipsila) lea violašattuid čerdii ja violaid sohkii rássi.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Viola epipsila

provided by wikipedia EN

Viola epipsila, the dwarf marsh violet', is a perennial forb of the genus Viola.

It is found in Alaska, Finland, Russia, Poland, and other countries in Europe.

 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia EN

Turvaskannike ( Estonian )

provided by wikipedia ET

Turvaskannike (Viola epipsila) on kannikese perekonda kuuluv taimeliik.

Välislingid


license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipeedia autorid ja toimetajad
original
visit source
partner site
wikipedia ET

Turvaskannike: Brief Summary ( Estonian )

provided by wikipedia ET

Turvaskannike (Viola epipsila) on kannikese perekonda kuuluv taimeliik.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipeedia autorid ja toimetajad
original
visit source
partner site
wikipedia ET

Korpiorvokki ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Korpiorvokki (Viola epipsila) on orvokkien sukuun kuuluva kasvilaji, joka kukkii touko-kesäkuussa.

Ulkonäkö

Korpiorvokilla on kaksi pyöreähköä lehteä, joiden alapinta on harvakseltaan karvainen. Korpiorvokin kukka on sinisen tai siniharmaan sävyinen. Korpiorvokilla esilehdet sijaitsevat kukkavanassa puolenvälin yläpuolella, kun taas suo-orvokilla puolessavälissä tai alempana. Korpiorvokin, suo-orvokin ja viitaorvokin (korpi- ja suo-orvokin risteymä) erottaminen toisistaan voi olla hankalaa lajien risteämisen vuoksi.

Levinneisyys

Korpiorvokkia tavataan Suomessa eniten idässä ja pohjoisessa kosteissa metsissä ja niityillä. Lounaassa ja etelässä tavataan samankaltaisilla kasvupaikoilla yleisemmin suo-orvokkia sekä korpiorvokin ja suo-orvokin risteymää viitaorvokkia.

Elinympäristö

Korpiorvokki kasvaa kosteilla paikoilla, kuten soistuvissa metsissä, puronvarsilla, kosteilla niityillä ja erilaisilla soilla.

Lähteet

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Korpiorvokki: Brief Summary ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Korpiorvokki (Viola epipsila) on orvokkien sukuun kuuluva kasvilaji, joka kukkii touko-kesäkuussa.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Viola epipsila ( French )

provided by wikipedia FR

Viola epipsila est une espèce végétale de la famille des Violaceae. Elle a une distribution circumpolaire et se développe préférentiellement dans les forêts humides. Elle ressemble à la violette des marais, mais est plus grande et se trouve plus au nord.

Liste des sous-espèces

Selon Catalogue of Life (4 décembre 2019)[2] :

  • sous-espèce Viola epipsila subsp. epipsila
  • sous-espèce Viola epipsila subsp. palustroides
  • variété Viola epipsila var. repens

Selon NCBI (4 décembre 2019)[3] :

  • sous-espèce Viola epipsila subsp. epipsila
  • sous-espèce Viola epipsila subsp. repens W.Becker

Selon Tropicos (4 décembre 2019)[4] (Attention liste brute contenant possiblement des synonymes) :

  • sous-espèce Viola epipsila subsp. palustroides W. Becker
  • sous-espèce Viola epipsila subsp. repens W. Becker
  • variété Viola epipsila var. repens (W. Becker) R.J. Little

Notes et références

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Viola epipsila: Brief Summary ( French )

provided by wikipedia FR

Viola epipsila est une espèce végétale de la famille des Violaceae. Elle a une distribution circumpolaire et se développe préférentiellement dans les forêts humides. Elle ressemble à la violette des marais, mais est plus grande et se trouve plus au nord.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Birkifjóla ( Icelandic )

provided by wikipedia IS

Birkifjóla (fræðiheiti: Viola epipsila) er fjölær fjóla. Hún vex í graslendi, móu og kjarri.

Lýsing

Krónublöðin eru ljósfjólublá og gjarnan með dökkbláum æðum. Blöðin eru á löngum stilkum og blaðkan hjartalaga. Jurtin nær 4 til 10 sentimetra hæð. Hún þekkist frá mýrfjólu á hjartalaga blöðunum auk þess sem hún vex í meira grasi en mýrfjólan (sem vex aðallega í deiglendi).

Wikiorðabókin er með skilgreiningu á orðinu
Wikimedia Commons er með margmiðlunarefni sem tengist
Wikilífverur eru með efni sem tengist
 src= Þessi líffræðigrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Höfundar og ritstjórar Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia IS

Birkifjóla: Brief Summary ( Icelandic )

provided by wikipedia IS

Birkifjóla (fræðiheiti: Viola epipsila) er fjölær fjóla. Hún vex í graslendi, móu og kjarri.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Höfundar og ritstjórar Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia IS

Pelkinė našlaitė ( Lithuanian )

provided by wikipedia LT

Pelkinė našlaitė (Viola epipsila) – našlaitinių (Violaceae) šeimos, našlaičių (Viola) genties augalas.

Daugiametis, 5-20 cm aukščio žolinis augalas. Šakniastiebis plonas, nariuotas, šliaužiantis, apšepęs rudomis prielapių liekanomis, su antžeminėmis palaipomis. Lapai pamatiniai, paprastai 2, kartais 3 ar 4; lapkočiai ilgi, su siaurais sparneliais, pliki arba viršutinė dalis plaukuota; lakštas kartais apskritas, plačiu pamatu ir truputį nusmailėjusia viršūne, neryškiai karbuotu pakraščiu, viršutinė pusė plika, apatinė apaugusi retais plaukeliais. Prielapiai pailgi, odiški. Iš lapų pažastų išaugę žiedkočiai su 2 pažiedėmis, paprastai viršutiniame žiedkočio trečdalyje. Žiedai bekvapiai, šviesiai violetiniai arba balsvi. Apatinis vainiklapis su tamsiai violetinėmis gyslomis. Pentinas storokas, bukas, 2-3 kartus ilgesnis už taurėlapių priedėlius. Liemenėlio viršūnė suplota, pakraštys sustorėjęs. Vaisius – pailga, plika dėžutė. Sėklos su ataugėlėmis.

Žydi gegužės mėn. Auga pelkėse, pelkėtuose miškuose ir pievose. Gana dažna visoje Lietuvoje.

Literatūra

Pavasarį žydintys augalai, Živilė Lazdauskaitė, Vilnius, Mokslas, 1985, 78 psl.


Vikiteka

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipedijos autoriai ir redaktoriai
original
visit source
partner site
wikipedia LT

Pelkinė našlaitė: Brief Summary ( Lithuanian )

provided by wikipedia LT

Pelkinė našlaitė (Viola epipsila) – našlaitinių (Violaceae) šeimos, našlaičių (Viola) genties augalas.

Daugiametis, 5-20 cm aukščio žolinis augalas. Šakniastiebis plonas, nariuotas, šliaužiantis, apšepęs rudomis prielapių liekanomis, su antžeminėmis palaipomis. Lapai pamatiniai, paprastai 2, kartais 3 ar 4; lapkočiai ilgi, su siaurais sparneliais, pliki arba viršutinė dalis plaukuota; lakštas kartais apskritas, plačiu pamatu ir truputį nusmailėjusia viršūne, neryškiai karbuotu pakraščiu, viršutinė pusė plika, apatinė apaugusi retais plaukeliais. Prielapiai pailgi, odiški. Iš lapų pažastų išaugę žiedkočiai su 2 pažiedėmis, paprastai viršutiniame žiedkočio trečdalyje. Žiedai bekvapiai, šviesiai violetiniai arba balsvi. Apatinis vainiklapis su tamsiai violetinėmis gyslomis. Pentinas storokas, bukas, 2-3 kartus ilgesnis už taurėlapių priedėlius. Liemenėlio viršūnė suplota, pakraštys sustorėjęs. Vaisius – pailga, plika dėžutė. Sėklos su ataugėlėmis.

Žydi gegužės mėn. Auga pelkėse, pelkėtuose miškuose ir pievose. Gana dažna visoje Lietuvoje.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipedijos autoriai ir redaktoriai
original
visit source
partner site
wikipedia LT

Viola epipsila ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Viola epipsila is een kruidachtige plant uit de viooltjesfamilie (Violaceae), die vooral te vinden is in veengebieden in Noord-Europa.

De plant lijkt zeer sterk op het algemenere moerasviooltje.

Naamgeving en etymologie

  • Engels: : Dwarf Marsh Violet
  • Noors: Stor myrfiol
  • Zweeds: Mossviol

De botanische naam Viola is Latijn voor 'purperen bloem'. De soortaanduiding epipsila is afkomstig van het Oudgriekse 'epi' (op) en 'psila' (geldstuk).[bron?]

Kenmerken

Viola epipsila is een overblijvende, kruidachtige plant met een 8 tot 15 cm lange, opgerichte, onbehaarde bloemstengel. Hij plant zicht voort met een dunne, kruipende wortelstok. De fijn getande, hartvormige bladeren staan in een wortelrozet en zijn enkel aan de onderzijde op de nerven licht behaard.

De bloemen zijn 1,5 tot 2 cm groot, lichtpaars of wit en zwakgeurend. De bloemlip is paars geaderd. Er is een spoor aanwezig. De schutblaadjes bevinden zich boven het midden van de stengel, in tegenstelling tot die bij het moerasviooltje, die ongeveer in het midden van de stengel zijn ingeplant.

 src=
Detail van de bloem met schutblaadjes

De vrucht is een 1 mm lange doosvrucht.

V. epipsila bloeit van mei tot juni.

Habitat en verspreiding

V. epipsila komt vooral voor in gebieden, moerassen, vochtige bossen en beekoevers.

Hij is te vinden in Rusland, Finland, Scandinavië en in het noorden van de Verenigde Staten en wordt als een relict uit de laatste ijstijd beschouwd.

Verwante en gelijkende soorten

V. epipsila kan onderscheiden worden van het moerasviooltje door de iets langere bloemstengel, de hoger op de stengel geplaatste schutblaadjes, en de licht behaarde nerven op de onderzijde van de bladeren.

Beide soorten komen voor in dezelfde biotopen.

Bronnen, noten en/of referenties
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Viola epipsila: Brief Summary ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Viola epipsila is een kruidachtige plant uit de viooltjesfamilie (Violaceae), die vooral te vinden is in veengebieden in Noord-Europa.

De plant lijkt zeer sterk op het algemenere moerasviooltje.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Fiołek torfowy ( Polish )

provided by wikipedia POL
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Fiołek torfowy (Viola epipsila Ledeb.) – gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych. Występuje w Azji (na Syberii i w Chinach), w północnej, środkowej wschodniej i południowo-wschodniej Europie, oraz w północnej części Ameryki Północnej, aż po Alaskę[2]. Roślina w Polsce bardzo rzadka. Rośnie tylko na kilku stanowiskach w części północno-wschodniej[3]. Relikt epoki lodowcowej (tzw. gatunek reliktowy).

Morfologia

Pokrój
Roślina wieloletnia o wysokości 8–15 cm, wiotka. Tworzy rozłogi nad- i podziemne.
Liście
Po dwa, z wierzchu nagie, spodem z rzadka owłosione, blaszka dłuższa niż szersza, nieco zaokrąglona. Górne liście na nieco oskrzydlonych ogonkach.
Kwiaty
Niebieskawe, o długości 1,5–2 cm i słabym zapachu. Dolny płatek posiada ostrogę 2–3 razy dłuższą od przedłużeń działek.

Biologia i ekologia

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do czerwca. Rośnie na torfowiskach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O/All. Caricetalia nigrae[4].

Zagrożenia i ochrona

Roślina objęta ochroną gatunkową. Informacje o stopniu zagrożenia na podstawie:

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-11-30].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  3. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, AdamA. Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957 .
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. K. Zarzycki, R. Kaźmierczakowa: Polska Czerwona Księga Roślin. Kraków: IB PAN, 2001. 83-89648-38-5.
  6. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  7. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kazimierz Zarzycki. Kraków: IB PAN, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  8. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Fiołek torfowy: Brief Summary ( Polish )

provided by wikipedia POL

Fiołek torfowy (Viola epipsila Ledeb.) – gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych. Występuje w Azji (na Syberii i w Chinach), w północnej, środkowej wschodniej i południowo-wschodniej Europie, oraz w północnej części Ameryki Północnej, aż po Alaskę. Roślina w Polsce bardzo rzadka. Rośnie tylko na kilku stanowiskach w części północno-wschodniej. Relikt epoki lodowcowej (tzw. gatunek reliktowy).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Mossviol ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Mossviol (Viola epipsila) är en art i familjen violväxter. Den liknar mycket kärrviol och växer i ungefär samma naturtyper, våtmark. Mossviol är något större än kärrviol. Ett kännetecken som skiljer den från kärrviol är att högbladen sitter nära blomman, snarare än på mitten av blomstjälken.

Externa länkar

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Mossviol: Brief Summary ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Mossviol (Viola epipsila) är en art i familjen violväxter. Den liknar mycket kärrviol och växer i ungefär samma naturtyper, våtmark. Mossviol är något större än kärrviol. Ett kännetecken som skiljer den från kärrviol är att högbladen sitter nära blomman, snarare än på mitten av blomstjälken.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Фіалка різнолиста ( Ukrainian )

provided by wikipedia UK

Опис

Багаторічна трав'яниста рослина 5–15 см заввишки; кореневища короткі, тонкі, повзучі. Стебла безволосі, майже безлисті, є лускаті приквітки на горішній половині. Листки в прикореневій розетці, черешкові. Листки серцевидно-ниркоподібні, розсіяно опушені, не блискучі; прилистки овально-ланцетні. Квітки поодинокі, кивальні, мають слабкий запах, блакитно-лілові, 10–20 мм у діаметрі; пелюсток 5, найнижчі 1.5–2.0 см завдовжки, з фіолетовими прожилками; чашолистків 5; тичинок 5. Плоди — 3-клапанні, 1 мм довжини капсули.

Квітує з травня по червень.

Поширення

Азія (Росія, Китай); Європа (Білорусь, Естонія, Латвія, Литва, Україна, Чехія, Словаччина, Німеччина, Польща, Данія, Фінляндія, Ісландія, Норвегія, Швеція, Румунія); Північна Америка (Канада, США). Населяє здебільшого болота, вологі ліси, вологі луки, струмки.

В Україні зростає на болотах і торф'янистих луках — у Лівобережному Поліссі, зрідка[2]. Входить до списків рослин, які потребують охорони на територіях Житомирської, Львівської, Сумської, Харківської областей[3].

Галерея

Див. також

Джерела

  1. Довідник назв рослин України
  2. а б Доброчаева Д.Н., Котов М.И., Прокудин Ю.Н., и др. Определитель высших растений Украины. — Киев : Наукова думка, 1987. — С. 104. (рос.)(укр.)
  3. а б Андрієнко Т.Л., Перегрим М.М. (уклад.). Офіційні переліки регіонально рідкісних рослин адміністративних територій України (довідкове видання). — Київ : Альтерпрес, 2012. — 148 с. — ISBN 978-966-542-512-0.
  4. Gledhill D. The Names of Plants, third edition. — Cambridge University Press, 2002. — С. 132, 240. — ISBN 9780511055089.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Автори та редактори Вікіпедії
original
visit source
partner site
wikipedia UK

Фиалка лысая ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию
Царство: Растения
Подцарство: Зелёные растения
Отдел: Цветковые
Надпорядок: Rosanae
Семейство: Фиалковые
Род: Фиалка
Вид: Фиалка лысая
Международное научное название

Viola epipsila Ledeb.

Охранный статус Wikispecies-logo.svg
Систематика
на Викивидах
Commons-logo.svg
Изображения
на Викискладе
ITIS 505711NCBI 669863EOL 484235GRIN t:429949IPNI 60454694-2TPL kew-2460299

Фиа́лка лы́сая, или Фиалка све́рху-го́лая (лат. Víola epipsíla) — вид однодольных растений рода Фиалка (Viola) семейства Фиалковые (Violaceae). Вид описан ботаником Карлом Христианом Фридрихом фон Ледебуром[2].

Описание

 src=
Фиалка лысая

Фиалка лысая — многолетнее растение. Высота стебля от 8 до 15 см. Корневище тонкое ползучее членистое.

Листья слегка закруглены; верхняя часть листа гладкая, на обратной стороне — особенно по жилкам — при осмотре под лупой видно опушение (признак, отличающий от фиалки болотной).

Цветки светло-фиолетовые или беловатые, размером 1,5—2 см с наличием шпорцев, со слабым запахом. Нижний лепесток с фиолетовыми прожилками. Прицветники расположены выше середины цветоноса. Цветёт с мая по июнь.

Плод — продолговатая коробочка длиной около 1 мм. Плодоношение в июле.

Размножение семенное и вегетативное, при помощи столонов[3].

Считается реликтовым растением[4].

Распространение и среда обитания

Ареал фиалки обширен: вид произрастает преимущественно в Финляндии и в России, а также встречается в некоторых других странах Европы и даже в Северной Америке (особенно на территории США)[5].

Растёт, как правило, в торфяных болотах.

Охранный статус

Несмотря на широкое распространение, фиалка лысая занесена в Красную книгу Польши как исчезающий вид (категория «CR»)[6][7].

Примечания

  1. Об условности указания класса двудольных в качестве вышестоящего таксона для описываемой в данной статье группы растений см. раздел «Системы APG» статьи «Двудольные».
  2. Viola epipsila Ledeb. (англ.): информация на сайте IPNI. (Проверено 6 сентября 2011)
  3. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. — Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. — ISBN 83-01-14439-4.
  4. Strona domeny cbe-pan.pl
  5. Фиалка лысая (англ.): информация на сайте GRIN. (Проверено 6 сентября 2011)
  6. K. Zarzycki, R. Kaźmierczakowa. Polska Czerwona Księga Roślin. — Kraków: IB PAN, 2001. — ISBN 83-89648-38-5.
  7. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. — Kraków: IB PAN, 2006. — ISBN 83-89648-38-5.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

Фиалка лысая: Brief Summary ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию

Фиа́лка лы́сая, или Фиалка све́рху-го́лая (лат. Víola epipsíla) — вид однодольных растений рода Фиалка (Viola) семейства Фиалковые (Violaceae). Вид описан ботаником Карлом Христианом Фридрихом фон Ледебуром.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

溪堇菜 ( Chinese )

provided by wikipedia 中文维基百科
二名法 Viola epipsila
Ledeb.

溪堇菜学名Viola epipsila)为堇菜科堇菜属的植物。分布于日本俄罗斯及欧洲朝鲜以及中国大陆吉林黑龙江等地,生长于海拔400米至1,000米的地区,多生于林中及湿草甸,目前尚未由人工引种栽培。

参考文献

  • 昆明植物研究所. 溪堇菜. 《中国高等植物数据库全库》. 中国科学院微生物研究所. [2009-02-25]. (原始内容存档于2016-03-05).
小作品圖示这是一篇與植物相關的小作品。你可以通过编辑或修订扩充其内容。
 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
维基百科作者和编辑

溪堇菜: Brief Summary ( Chinese )

provided by wikipedia 中文维基百科

溪堇菜(学名:Viola epipsila)为堇菜科堇菜属的植物。分布于日本俄罗斯及欧洲朝鲜以及中国大陆吉林黑龙江等地,生长于海拔400米至1,000米的地区,多生于林中及湿草甸,目前尚未由人工引种栽培。

license
cc-by-sa-3.0
copyright
维基百科作者和编辑